Θαλάσματα
Γεώργιος Καϊάφας
Εκδόσεις Δωδώνη 2010
142 Σελ. (20Χ14) Μαλακό εξώφυλλο.
ISBN: 978-960-385-599-6
Ο μεγαλύτερος... θόρυβος όπ' άκουσα στη ζήση μ' ούλη ήτονε τ' αλμυρό κύμα της θάλασσας. Εντός της περιδιάβηκαν, όμοια με μιαν βόλτα Σάββατο απόγευμα στ' ακροθαλάσσι, άθρωποι κι άθρωποι. Τρανοί και σπουδαίοι, φτωχοί και πλούσιοι, καλοί κι άδικοι, ποιητές κι ονειροπόλοι και φρόντισαν με τη ζήση τους καθημερνά να την αντριέψουν, να την... φουσκώσουν από καμάρι κι όνειρα, να την χιλιοτραγουδήσουν, να χορέψουν εμπρός της χωρούς λεβέντικους. Ήτον' ούλοι τους πιασμένοι 'πο τα χέρια, 'πο τον Θεό, 'πο την αγάπη. Κι η θάλασσα πότε δεχτική και πότες άγρια τους άφηνε να 'ναι μαζί της και να τραβούν απ' εντός της θησαυρούς κι όνειρα. Σε τούτη τη μονάκριβη χώρα όπου χτίσαμε τη ζήση μας, το Θεριό, προσκυνήθηκε όμοια Θεός να ήτονε. Σε κάθε ακρογιάλι, σε κάθε βράχο, σε κάθε της βότσαλο ένας άθρωπος έχει πατήσει, έχει κλάψει, έχει μιλήσει, έχει ακούσει, έχει γελάσει κι έχει εξομολογηθεί σα να 'ταν έτοιμος να μεταλάβει. Μα, δεν είναι να 'σαι ούτε ναυτικός, ούτε και στεριανός να 'σαι. Μόνο να σου 'ναι μπορετό να πατάς τη μια σου πατούσα εντός στο δροσάτο νερό είναι πρέπον. Ε! Τότες, είναι όπου η θάλασσα μοιάζει με τον πολύτιμο θεό, όπου κάποτ' αντάμωσες. Μα, δείχνει να μοιάζει και με κάτι, ίσως ακόμα πιο πολύτιμο. Με μιαν καπετάνισσα. Με μιαν γυναίκα...
Συνδεσμοι:
Biblionet
Λίθος
all4fun
ebooks.gr
patakis.gr
bookland.gr
books25.gr
bookia.gr
Cosmotebooks
Γεώργιος Καϊάφας
Εκδόσεις Δωδώνη 2010
142 Σελ. (20Χ14) Μαλακό εξώφυλλο.
ISBN: 978-960-385-599-6
Ο μεγαλύτερος... θόρυβος όπ' άκουσα στη ζήση μ' ούλη ήτονε τ' αλμυρό κύμα της θάλασσας. Εντός της περιδιάβηκαν, όμοια με μιαν βόλτα Σάββατο απόγευμα στ' ακροθαλάσσι, άθρωποι κι άθρωποι. Τρανοί και σπουδαίοι, φτωχοί και πλούσιοι, καλοί κι άδικοι, ποιητές κι ονειροπόλοι και φρόντισαν με τη ζήση τους καθημερνά να την αντριέψουν, να την... φουσκώσουν από καμάρι κι όνειρα, να την χιλιοτραγουδήσουν, να χορέψουν εμπρός της χωρούς λεβέντικους. Ήτον' ούλοι τους πιασμένοι 'πο τα χέρια, 'πο τον Θεό, 'πο την αγάπη. Κι η θάλασσα πότε δεχτική και πότες άγρια τους άφηνε να 'ναι μαζί της και να τραβούν απ' εντός της θησαυρούς κι όνειρα. Σε τούτη τη μονάκριβη χώρα όπου χτίσαμε τη ζήση μας, το Θεριό, προσκυνήθηκε όμοια Θεός να ήτονε. Σε κάθε ακρογιάλι, σε κάθε βράχο, σε κάθε της βότσαλο ένας άθρωπος έχει πατήσει, έχει κλάψει, έχει μιλήσει, έχει ακούσει, έχει γελάσει κι έχει εξομολογηθεί σα να 'ταν έτοιμος να μεταλάβει. Μα, δεν είναι να 'σαι ούτε ναυτικός, ούτε και στεριανός να 'σαι. Μόνο να σου 'ναι μπορετό να πατάς τη μια σου πατούσα εντός στο δροσάτο νερό είναι πρέπον. Ε! Τότες, είναι όπου η θάλασσα μοιάζει με τον πολύτιμο θεό, όπου κάποτ' αντάμωσες. Μα, δείχνει να μοιάζει και με κάτι, ίσως ακόμα πιο πολύτιμο. Με μιαν καπετάνισσα. Με μιαν γυναίκα...
Συνδεσμοι:
Biblionet
Λίθος
all4fun
ebooks.gr
patakis.gr
bookland.gr
books25.gr
bookia.gr
Cosmotebooks

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου