Δημήτρης Κωνσταντίνου. "Πρωτοπόροι φωτογράφοι του 19ου Αιώνα"

Για τον Δημήτρη Κωνσταντίνου δεν έχουμε πολλές γνωστές πληροφορίες σχετικά με τη ζωή του. Ήταν φωτογράφος που εργάστηκε στην Αθήνα. Πρωτοπαρουσιάζεται το 1857. Η παλιότερη αναφορά του ονόματός του βρίσκεται στο περιοδικό Πανδώρα, τον Ιούνιο του 1858, σχετικά με την περιγραφή της ετήσιας έκθεσης του Πολυτεχνείου. Η στενή φιλία του με τον εκδότη και συγγραφέα Μαρίνο Βρετό, ο οποίος ζει και εργάζεται στο Παρίσι, συνηγορεί στην πιθανότητα να εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στην Γαλλική πρωτεύουσα ή να διδάχθηκε τη φωτογραφία εκεί. Είναι κατά σειρά ο δεύτερος μεγάλος φωτογράφος της Αθήνας, καθώς χρονολογικά προηγείται ο Φίλιππος Μαργαρίτης. Ο Κωνσταντίνου ήταν βοηθός του James Robertson από τον οποίο έχει επηρεαστεί σε σημαντικό βαθμό η τέχνη του και του Felix Beato. 

Το 1858 συναντάμε διαφήμιση του φωτογραφείου του, που διατηρούσε στην οδό Αιόλου, αριθμός 20. Εκεί τοποθετούμε και την έναρξη των δραστηριοτήτων του καθώς το ίδιο έτος συμμετέχει με φωτογραφίες αρχαιοτήτων σε έκθεση του Πολυτεχνείου. To 1859 ο Κωνσταντίνου συμμετέχει στα Α' Ολύμπια και βραβεύεται με Αργυρό Μετάλλιο β΄τάξεως. Την ίδια χρονιά με αφορμή τη συμμετοχή του στην έκθεση δύο άλλοι φωτογράφοι αμφισβήτησαν αν οι ρετουσαρισμένες φωτογραφίες του θα μπορούσαν να θεωρηθούν φωτογραφίες ή όχι. Το 1861 η ελληνική κυβέρνηση του ανέθεσε να δημιουργήσει ένα λεύκωμα με 22 φωτογραφίες με τοπία και αρχαιότητες της Αθήνας.

Το λεύκωμα αυτό κυκλοφόρησε με τον τίτλο Athenes et ses Antiqutes ενώ το 1865 κυκλοφόρησε το Athen ynd Ungebung με 26 αλμπουμίνες. Το 1862 ο Κωνσταντίνου συμμετείχε στην Παγκόσμια Έκθεση του Λονδίνου, το 1873 στην Παγκόσμια Έκθεση της Βιέννης, ενώ το 1875 ήταν ο μόνος Έλληνας φωτογράφος που συμμετείχε στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού.

Ο Κωνσταντίνου, οποίος σπάνια δημιουργούσε καρτ-ντε-βιζιτ και προτιμούσε φωτογραφίες μεγάλων διαστάσεων (37,5Χ 27,5 και 27Χ21 εκ) κατάλληλες δηλαδή για φωτογραφικά λευκώματα, ήταν ο πρώτος φωτογράφος που εργάστηκε για λογαριασμό της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας. Το τέλος της καριέρας του τοποθετείται χρονολογικά μεταξύ 1872 και 1875. Πέθανε το 1898 στην Αθήνα.

Πηγή: Άλκης Ξανθάκης, Ιστορία της Ελληνικής φωτογραφίας, 1839-1970, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα, 2008, σελ. 54-59