Αφού την έτριψα καλά με το τριβείο να φύγουν τα όποια ξένα σωματίδια και να μπορεί να "χαϊδεύεται" με το χέρι το ξύλο, την έβαψα με ανελίνη. Στο τέλος την πέρασα και δυο χέρια άχρωμο βερνίκι ματ. Στη συνέχεια της άνοιξα την τρύπα με το φτερό στο τρυπάνι, για να μπει μέσα η βρύση. Να ξέρετε πως υπάρχει ένα λάστιχο μέσα στην τρύπα που φτάνει έως και στο πίσω μέρος. Εκεί συνδέεται η μικρή αντλία νερού με την βρύση, ώστε να τροφοδοτεί συνεχώς με νερό το στόμιο. Είναι, στη δική μου περίπτωση, ένα λιοντάρι που τρέχει νερό από το στόμα του. Αγόρασα τον μηχανισμό του συντριβανιού και στερέωσα τη ράγα με βάσεις και γωνιές επάνω στο πεζούλι. Η πρώτη φάση του έργου ήταν κιόλας έτοιμη.
Στο κάτω μέρος έσκαψα το χώμα σε βάθος περίπου 30cm κοντά στον τοίχο και έβαλα μέσα μια -κάπως βαθιά- πλαστική λεκάνη, την οποία έντυσα με μαύρη σακούλα σκουπιδιών. Στη συνέχεια έβαλα άσπρα βότσαλα στον πάτο και ακριβώς από πάνω της τοποθέτησα το πιθάρι της εικόνας. Συνέχισα με τα βότσαλα στο πλάι για να στερεώσει καλά το πιθάρι, αλλά και μερικά μέσα σε αυτό. Κόλλησα εξωτερικά του πιθαριού με κόλλα πλακιδίων πέτρες μεγάλες, δημιουργώντας έτσι έναν μικρό βραχόκηπο, τόσο ψηλό ώστε να φαίνεται το επάνω μέρος από το πιθάρι. Η πρώτη μου πρίζα είναι κάπως μακρυά κι έτσι έκανα μια προέκταση στο καλώδιο ρεύματος που έχει ο μηχανισμός για να παίρνει ρεύμα και να δουλεύει. Γέμισα με νερό τη λεκάνη (όχι ολόκληρο το πιθάρι) και ξεκίνησε η λειτουργία του.
*Τα εργαλεία που χρησιμοποίησα ήταν ελάχιστα. (τριβείο, γυαλόχαρτο, τρυπάνι, φτερό, καστάνια, στριφώνια, ούπα).
** Το χρώμα, το βερνίκι, την αντλία, τα βότσαλα και τα υπόλοιπα υλικά, από τα μαγαζιά της περιοχής μου, χωρίς ιδιαίτερα μεγάλο κόστος.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου